لیدیا کاچو برنده جایزه ی سال 2012 بنیاد اولاف پالمه در سوئد معرفی شد. مطلبی که می خوانید از شماره 72/73 آوای زن نقل می شود:

برده داري جهاني

برگردان: لاله حسين پور

ليديا کاچو روزنامه نگار 48 ساله مکزيکي، در سال 2008 جايزه يونسکو براي آزادي مطبوعات را از آن خود کرد. او با تلاش هاي بي پايان خود از تجارت زنان و کودکان که پديده اي جهانی است، پرده  برداشته است. کاچو براي افشاي اين جنايت در عرصه جهاني، با لباس مبدل، به کشورهاي مختلف سفر مي کند و در اين راه از هيچ تهديدي هراس ندارد. کاچو در سال 2005 کتابي با نام «شيطان بهشت» نوشت که در آن يک تاجر معروف در صنعت پورنو و سواستفاده از کودکان را افشا کرد. اين کتاب افشاگرانه باعث شد که ليديا کاچو به مرگ تهديد شود. او را به تهمت زني متهم کردند و در نهايت توسط يک گروه پليسي ربوده و مورد تجاوز قرار گرفت. اما ليديا کاچو هم چنان به فعاليت خود ادامه داد.

ليديا مي گويد، اکنون مکزيک به «تايلند» آمريکاي جنوبي تبديل شده است. او جستجوها و تحقيقاتش را در کتابي جديد به نام «برده داري» جمع آوري و منتشر کرده است. ليديا کاچو دراین کتاب مي نويسد: «تجارت سکس با رشد بي سابقه بين المللي، بازاري ساخته که به زودي در آن تعداد بيشتري برده به نسبت قرن 16 تا 19 میلادی خريد و فروش مي شوند». اين برده ها عمدتن شامل زنان هستند و تفاوتي نمي کند که در مکزيک يا تايلند، ژاپن يا فلسطين خرید و فروش صورت بگيرد. اين ها زناني هستند که انسان به حساب نمی آیند و حتي اغلب از جانب هم جنسان خود نيز تحقير شده و ابزار ارضاي جنسي مردان شمرده مي شوند.

براي افشاي اين جنايت عظيم، ليديا خود را به مکزيک محدود نکرده و تحقيقات خود را در عرصه ی بين المللي ادامه مي دهد. در ترکيه در نشستي که با محمود، عضو واحد ويژه مبارزه با تجارت انسان داشت، مطلع مي شود که دلايل واقعي پليس ترکيه براي عدم مبارزه جدي با اين پديده غيرانساني اين است که رئيس پليس و ارتش، خود در اين معاملات دست داشته و از مشتريان زناني به حساب مي آيند که از روسيه، گرجستان يا مولداوي به ترکيه آورده شده و خريد و فروش مي شوند.

اکنون در افغانستان نيز نه تنها تجارت خشخاش، بلکه تجارت زنان نيز در حال شکوفايي است. حتما در آينده نزديک ميزان سود و دريافتي تروريست ها و يا سربازان آمريکايي از خريد و فروش زنان افشا خواهد شد. درتوکيو مهم ترين منبع درآمد ياکوزا (مافياي ژاپن) از تجارت زنان تأمين مي شود. دختران ژاپني در خانه هايي که خود را در آنها عرضه مي کنند، بي شباهت به کميک هاي مانگا نيستند. به عنوان نمونه از روجا دختر جوان آمريکايي نام برده می شود که به دنبال يافتن کار، براي رقصيدن در يکي از بارهاي توکيو استخدام مي شود. او بعدها  متوجه مي شود که به مشتري ها فروخته مي شود. در اين بار تنها برده هاي شيک و سطح بالا خريد و فروش مي شوند.

ليديا در هر جا با لباسي مبدل، گاه به عنوان رقاص، گاه راهبه، تاجر و يا خانم رئيسي که به دنبال معامله است، وارد مي شود و مشاهدات خود را جمع آوري مي کند. او در کامبوج با زني به نام سومالي مام ملاقات مي کند که خانه اي براي زنان رها شده از تن فروشي سازمان داده است. سومالي مام  خود در کودکي به فروش مي رسد و زماني که موفق به فرار مي شود، خانه امني را براي دختران فراري تأسيس مي کند. ليديا در اين مکان با قربانياني ملاقات مي کند که هنور به زمان درازي براي ترميم زخم هاي شان نياز دارند. به آن ها از کودکي آموزش داده شده که تنها براي تن فروشي به دنيا آمده اند.

ليديا کاچو مي گويد: «عادي جلوه دادن خريد و فروش سکس به مثابه يک عمل نفرت انگيز در دنيايي که نابرابري بر آن حاکم است، تنها به نفع مجرمين تمام مي شود و نه قربانيان آن».

منبع: نشريه آلمانی اما

http://www.palmefonden.se/index.php?sid=1&pid=24

One comment

  1. در ایران موسسه امید مهر که توسط چند انسان واقعی پایه گزاری و اداره می شود به بازپروزی زنان و دختران آسیب دیده اجتماع می پردازد و در امر بهبود، ادامه تحصیل و ورود به اجتماع آنها تلاشهای بی وقفه ای دارد.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s